شب است و چهره میهن سیاهه

شب است و چهره میهن سیاهه، نشستن در سیاهیها گناهه

تفنگم را بده تا ره بجویم، که هر که عاشقه پایش به راهه

برادر نوجوونه، برادر غرق خونه، برادر کاکلش آتش فشونه

تو که با عاشقان درد آشنایی، تو که همرزم و هم زنجیر مایی

ببین خون عزیزان را به دیوار، بزن شیپور صبح روشنایی